RADIO BOIRO: A esixencia de defender o público.

     A finais do pasado mes de xullo recibiamos a nova de que o Partido Popular de Boiro, despois de apenas transcorridos un par de meses dende as eleccións do 24 de maio, e sen telo mencionado durante a campaña nin na súa proposta programática, decidiu o peche unilateral da radio pública municipal. Dende entoces, tanto a veciñanza nas redes sociais e en foros e manifestacións públicas; como os grupos políticos da oposición seguindo as vías institucionais, reclamaron, reiteradamente información sobre o cese na emisión da radio pública, así como a esixencia na reanudación na programación de Radio Boiro. Con todo, a día de hoxe, casi un mes despois, non existe ningún pronunciamento do PP sobre este feito nin sobre a súa actuación.

     Radio Boiro é un medio de comunicación público con relevancia en toda a comarca do Barbanza. O seu amplo contido, dende o eido cultural ata o debate político, informaba de maneira crítica e plural a toda a veciñanza dende fai máis de 20 anos. Dende ela coñecemos a realidade das institucións culturais e deportivas da comarca, das asociacións e ONGs, dos partidos políticos e de todos aqueles colectivos que constrúen o día a día das veciñas e veciños de Boiro e da súa contorna. Por iso, unha decisión tan arbitraria e discrecional como a levada a cabo polo PP, que silencia a voz do pobo, que impide a divulgación da información que todas e todos aportamos a Boiro, é absolutamente intolerable. Trátase dun abuso de poder e dun ataque contra a democracia e a liberdade de expresión e de opinión, contra o dereito do pobo a ser informado dos asuntos que afectan directamente ao desenvolvemento da vida cotiá. O PP cortou así, premeditadamente e con total escuridade, a posibilidade de facer chegar ás e ós boirenses as novas, propostas e  iniciativas  de todo aquel discurso que poida diferir da ideoloxía sostida polo seu grupo político. A labor imprescindible e profesional exercida polas traballadoras e traballadores de Radio Boiro durante todos estes anos vese afectada pola vontade dun alcalde que  goberna dende a prepotencia e o autoritarismo. Unha vez máis o pobo de Boiro enfróntase a unha situación de subordinación respecto ao poder executivo municipal, que fai uso de tódalas ferramentas de limitación de dereitos ao seu alcance para saír fortalecido.

     Esquerda Unida Barbanza avoga pola unión de tódalas forzas políticas, asociacionistas, populares…  para dar a batalla fronte aos ataques contra o que é de todas e todos nós e que algúns pretenden facernos crer que lles pertence. Por iso, non deixaremos de estar nas mobilizacións na rúa nin nos actos institucionais que teñan lugar coa finalidade de recuperar para o pobo o que é do pobo. Esta loita esixe a ausencia de protagonismos e soberbias, posto que é precisa a acción colectiva e a implicación e solidariedade de todas e todos os barbanzáns para recuperar o que nos pertence como pobo. Non permitamos que nos sigan roubando os nosos dereitos e a nosa liberdade! É o momento de que a veciñanza de Boiro dea mostra de que non permitimos as inxustizas do poder económico e político!

Pola reapertura de Radio Boiro, polo futuro dos servizos públicos, unidade e mobilización!

AS AGRESIÓNS CONTRA AS MULLERES, FÓRA TAMÉN DA NOSA COMARCA!

Nas últimas semanas vimos de coñecer a través da prensa que una rapaza da Pobra do Caramiñal foi atopada “parcialmente desnuda e desorientada” o pasado 13 de xuño. Da investigación non transcendeu nada, xa que nestes casos a privacidade das afectadas é fundamental. De tódolos xeitos,  é posible que estemos ante unha agresión sexual, sexa do carácter que sexa.

Independentemente do que a investigación policial termine dictaminando, o que é innegable é que miles de mulleres somos víctimas de agresións sexuais de características similares. A pasividade social e institucional ante este tipo de violencia sufrida polas mulleres, especialmente mozas, é absolutamente intolerable. Insultos, proposicións (supostamente halagadoras), "toqueteos", presións por manter prácticas sexuais non desexadas (cando non sedación e brutais violacións), son agresións que a maior parte de nós temos que aturar ao longo da vida; ademais, é habitual que sexamos dobremente vítimas de violencia, pois a sociedade tende a invisibilizar esta violencia e as mulleres a negan por medo ou vergoña.

En 2014, a Axencia para os Dereitos Fundamentais da Unión Europea  elaborou un estudo sobre a problemática. Os resultados que plasma son realmente arrepientes: a Axencia sinala que máis de 100 millóns de mulleres en toda a UE, é decir, 1 de cada 2, foi vítima dalgunha agresión ou de acoso sexual. A porcentaxe é idéntica noutros ámbitos da sociedade supostamente máis regularizados: entre o 40% e o 50% das mulleres europeas soportan insinuacións ou contactos físicos indesexados no seu centro de traballo. E, por último, 1 de cada 20 mulleres europeas foi violada e o 12% sufreu abusos sexuais durante a infancia.

Pero a análise de todos estes datos é aínda máis grave do que parece. A comprensión que a sociedade mostra cara o agresor (“Pero a ti el gústache?”, “Non lle deas importancia, tampouco é para tanto”, “Tes que comprender que eres moi atractiva”, “Quizá no deberías vestir desa maneira…”, e un longo etcétera) desalenta á denuncia deste tipo de violencias, polo que posiblemente as cifras reais sexan moitísimo máis alarmantes.

Por último, destacar outro dato que consideramos fundamental ter en conta para entender a natureza e a dimensión do problema que estamos a tratar. Segundo a Axencia para os Dereitos Fundamentais da Unión Europea, a metade das mulleres adoptamos medidas excepcionais, de maneira cotidiana, por medo a sufrir agresións. Accións tan insignificantes para o home como tomar o transporte público, levar certa indumentaria, camiñar sen compañía pola rúa ou, incluso, agardar a soas en certos locais, son situacións evitadas polo 50% das mulleres por temor a ser molestadas, insultadas o agredidas. Un dato que demostra o ambiente de inseguridade no que vivimos sumerxidas as mulleres na actualidade, ademais de ser unha gravísima limitación da liberdade individual e colectiva de todas nós.

O caso é que segue sendo moi preocupante a maneira en que a sociedade no seu conxunto, e os medios de comunicación en particular, seguen tratando as agresións sexuais. Habitualmente cunha lixereza algo indecente. Proba disto é a noticia que motivou o presente artigo. A edición dixital de La Voz de Galicia do pasado 24 de xuño fíxose eco da aparición da moza en A Pobra do Caramiñal, pero non esqueceron engadir, ao final da noticia: “Lo que sí parece estar confirmado es que la chica, en un principio, aseguró que habría mantenido relaciones consentidas…” O que constitúe unha insinuación de co-resposabilidade que ten a víctima ante a agresión da que puido ser víctima. Quizáis o xornal non entenda que unha relación sexual, mesmo se comezase sendo consentida, pode rematar en violación, que unha muller agredida está nun enorme estado de confusión e que unha muller nunca é responsable dunha agresión, baixo ningún concepto.

Pola República, pola Democracia, referendo vinculante XA!

Ríos de tinta correron tralos resultados destes comicios europeus. O bipartidismo, noutro tempo hexemónico, apenas chega a sumar hoxe o 50% do voto. Van caendo, e coma diciamos hai uns anos, o medo comeza a mudar de bando.

Esta situación indícanos claramente o final do réxime saído da mal chamada Transición Española, que demostrou quedar nunha mera transacción de privatizacións, recortes e portas xiratorias. Un franquismo sen Franco, unha democracia que naceu malsana grazas a un sistema electoral amañado.

Non podemos esquecer ademais aos que loitaron noutro tempo pola legalidade democrática, miles deles seguen soterrados nas cunetas, agardando a que o pobo recupere a memoria.

A Casa Real e o seu réxime vese en apuros ao perder a estabilidade do turnismo bipartidista, e decide salvar o que pode mentres manteñen a capacidade de entronizar a Felipe. Saben ben que o pobo, farto deste simulacro de democracia, ten arelas de cambio. É agora cando lle toca ao pobo mover ficha, esixir democracia, deixar claro que tres cuartas partes da poboación non votaron esta Constitución, que queremos decidir porque somos adultos e xa non temos militares franquistas que nos tutelen.

En Esquerda Unida do Barbanza temos claro que defendemos o modelo republicano, que non é lóxico manter unha xefatura do Estado que saia das gónadas de ninguén, pero ao mesmo tempo sabemos que se lle debe deixar á xente decidir a súa opción.

Por todo isto, chamámosvos a participar das mobilizacións que se están a convocar na comarca do Barbanza, onde a esperanza tricolor tamén comeza a alumear.

A próxima cita será este sábado 7 de maio, na praza do Concello de Ribeira, ás 19:00h. Agardamos vervos alí e seguir a impulsar o cambio que á nosa terra precisa.

Non precisamos un rei, queremos xustiza, pan, teito e traballo. Referendo XA!!

Chegou a hora de loitar de novo por unha democracia plena, Saúde e República.

SIMPATIZANTES, MILITANTES, ESQUERDA UNIDA PRECISA DE VOS

Por fin poñemos en marcha o blog de Esquerda Unida Barbanza, pensandoo coma unha ferramenta para comunicar e mobilizar á cidadanía ante os inxustos recortes de dereitos que vimos a aturar desde que comezou esta crise-estafa.

Vémonos no deber de facelo xustamente hoxe, cando xa estamos inmersos en plena campaña das eleccións europeas do 25 de maio. Unha cita importante para os traballadores de toda Europa, e que probablemente teña uns altos niveis de abstención, por isa percepción errada de que o resultado das mesmas non nos vai afectar demasiado.

Poi temos que dicir, que no Barbanza tamén nos afectas as políticas europeas, e moito. A piques estivemos de perder miles de postos de traballo polo acordo da UE e Tailandia, algo polo que fixemos campaña e que semella paralizado de momento.

Tamén nos afectan, como podemos comprobar nos últimos tempos, as políticas de pesca europeas, ou as esixencias medioambientais para o coidado das rías, cuxa salubridade periga xa pola explotación irresponsable dunha minoría acaudalada e a falta de conciencia que padecemos á hora de protexer a nosa auténtica riqueza e patrimonio natural.

É por iso que na próxima cita electoral, a nosa terra xógase moito máis do que pensamos.

E qué imos facer? Quedar na casa? Permitir que ese bipartidismo corrupto que vendeu o país prostituindo a Constitución volva a ter o poder en Europa?

Non estamos xa nun momento no que podamos permitírnolo, os recortes están a producir uns efectos devastradores entre a clase traballadora, mentres as contas bancarias de explotadores e especuladores medran sen vergoña algunha.

Facemos un chamamento a toda a militancia, aos simpatizantes, á xente que entende que hai que dar un xiro a Europa a que nos axuden nesta campaña, onde AGE en Europa pode supoñer o que Galicia precisa no Europarlamento.

En Esquerda Unida, en Anova e Espazo Ecosocialista non facemos campaña con sobres en B, non podemos permitirnos esas grandes campañas nos que outros queiman millóns de euros, pero compensámolo co sacrificio e traballo dunha militancia que é consciente de que precisamos dunha alternativa, dun governo popular.

Participade connosco, nas redes, difundindo os actos que iremos anunciando dende as páxinas de EU Barbanza, Anova Barbanza e AGE Barbanza. Nas pegadas na rúa, que comezaremos a facer esta semana para anunciar os actos. Na difusión dos ideais e o programa que defendemos para Europa entre os vosos coñecidos e amigos.

Participade connosco, fagamos que a semente dun cambio real comece a medrar no Barbanza.

Porque sumando forzas de xeito organizado, podemos facelo, medrar, crear poder popular.

EN CONSTRUCCIÓN

En breves teremos en marcha este blog.